Lista artykułów
Aktualności I ciekawostkiAponogeton rigidifolius (Aponogeton kłączowy)
Aponogeton rigidifolius jest wytrzymałą rośliną z falistymi i mocnymi liśćmi. Preferuje umiarkowany do szybkiego ruch wody, dlatego nadaje się do umieszczenia w pobliżu filtra. Rośnie wolno (potrzeba kilku miesięcy zanim uformuje okazałą roślinę), ale jak większość innych Aponogetonów, korzystnie wpływa na niego żyzne podłoże. W twardej wodzie na liściach Aponogetona będzie osadzał się węglan wapnia (CaCO3). Łatwo rozmnaża się przez podział kłącza - roślina ma kłącze w przeciwieństwie do innych Aponogetonów, które mają bulwy. W dodatku roślina ta nie wymaga okresu spoczynku. Opis: Tropica Tłumaczenie: Piotr Baszucki
Aponogeton madagascariensis (Aponogeton madagaskarski)
Aponogeton madagascariensis jest bez porównania jedną z najdziwniejszych roślin w naszych akwariach. Zamiast normalnego mezofilu roślina tworzy kratę pełną otworów, co czyni ją rzadkością w każdym grodzie botanicznym czy kolekcji roślin wodnych. Aponogeton madagascariensis jest bardzo trudny w uprawie i powinien być trzymany jako samotna roślina tylko w specjalistycznych akwariach. Wymaga związków odżywczych i okresowej podmiany wody, gdyż ma tendencję do tracenia starszych liści w "starej wodzie". Aponogeton madagascariensis preferuje także nie bezpośrednie, rozproszone oświetlenie jako, że pochodzi z cienistych brzegów i potoków nie znajdujących się pod bezpośrednim nasłonecznieniem. Roślina ta jest bardzo trudna w uprawie po każdym względem ponieważ wiele różnych odmian wymaga całkiem innych warunków środowiskowych. Obecnie Aponogeton madagascariensis jest też produkowany w hodowlach tkankowych. Opis: Tropica Tłumaczenie: Piotr Baszucki
Aponogeton longiplumulosus (Aponogeton długozalążkowy)
Aponogeton longiplumulosus jest wspaniałą rośliną o dużych, postrzępionych liściach. Jest polecana zwłaszcza do dużych akwariów. Jest stosunkowo mało wymagająca odnośnie parametrów wody, poza tym często kwitnie, tworząc piękny dodatek do dużych otwartych akwariów. Przestaje rosnąć w regularnych odstępach czasu, lecz po kilku tygodniach "zimowego odpoczynku" znowu zaczyna swój normalny wzrost. Opis: Tropica Tłumaczenie: Piotr Baszucki
Aponogeton crispus (Aponogeton kędzierzawy)
Aponogeton crispus jest jedną z najbardziej wartościowych i pięknych roślin akwariowych. Posiada od przezroczyście jasnych do ciemno zielonych liści dorastających do 30 cm długości. Liście są delikatnie pofałdowane i osadzone na 30-cm ogonku. Aponogeton crispus lubi żyzne podłoże z dodatkiem gliny. Łatwo adoptuje się do warunków panujących w zbiorniku. Kwiatostan jest ostro zakończony białymi lub kremowymi kwiatkami, które mogą być sztucznie zapylone za pomocą pędzelka. Alternatywnie Aponogeton crispus może być rozmnażany poprzez podział korzenia. Naturalnym środowiskiem tej rośliny są jeziora okresowe, które wysychają podczas okresu suszy. Wtedy to Aponogeton crispus obumiera, aby odrodzić się w porze deszczowej. W akwarium roślina ta nie wymaga okresu spoczynku. Opis: Tropica Tłumaczenie: Piotr Baszucki
Aponogeton boivinianus (Aponogeton boiviński)
Aponogeton boivinianus jest jedną z najbardziej wartościowych roślin akwariowych. Przy odpowiednich warunkach roślina ta może się znacznie rozrosnąć stając się w ten sposób odpowiednią jedynie do dużych zbiorników. W pełni wyrośnięty egzemplarz ma ogonek liściowy długi do 20 cm a długość blaszki liściowej przy 8cm szerokości nie przekracza 60cm. Starsze liście są ciemnozielone, podczas, gdy młodsze są jasnozielone, czasem brązowawe, zanim całkowicie się nie rozwiną. Aponogeton boivinianus jest raczej łatwy w uprawie i rośnie dobrze w żyznym podłożu, w wodzie słabo zasadowej do kwaśnej, twardej oraz miękkiej. Aponogeton boivinianus jest rośliną potokową i dlatego lubi ruch wody w akwarium. Jak większość Aponogetonów A. Boivinianus raz w roku wymaga okresu spoczynku, dlatego radzi się sadzić roślinę w doniczkach by mogła być w miarę potrzeby z łatwością wyciągana z akwarium. Należy przechowywać bulwę w chłodnym i suchym miejscu na kilka miesięcy przed przesadzeniem do akwarium. Opis: Tropica Tłumaczenie: Piotr Baszucki
Anubias barteri var. nana (Anubias nana, A. niski)
Tropica była pierwszym hodowcą Anubiasa barteri v. nana w latach '70. Jest to bardzo wytrzymała roślina bagienna i często tworzy podwodne kwiaty - wydawać by się mogło, ze roślina nie zdaje sobie sprawy z tego, że żyje w zanurzeniu. Wolno rośnie, dlatego powinno się zapewnić jej umiarkowaną ilość światła, by zapobiec rozwojowi glonów na jej liściach. Toleruje każdy rodzaj wody - twardą, miękką, kwaśną i zasadową. Anubias barteri v. nana preferuje wzrost kłącza nad lub bezpośrednio na powierzchni podłoża, dlatego jest odpowiednią rośliną do umieszczenia na kamieniach i korzeniach. Łatwo rozmnaża się przez podział kłącza, Tropica produkuje Anubiasa barteri v. nana na korzeniach i w doniczkach. Opis: Tropica Tłumaczenie: Piotr Baszucki
{gallery}baza/anubias_barteri_var_nana/{/gallery}
Anubias barteri coffeefolia
Anubias barteri "coffeefolia" jest bardzo piękną niewiele różniącą się rośliną od Anubias barteri. Posiada charakterystyczną powyginaną blaszkę liściową pomiędzy żyłkami, a młode liście są koloru czerwono-brązowego. Barwa i kształt liści tworzą atrakcyjne urozmaicenie w równym stopniu w małym, co i w dużym zbiorniku. Często wytwarza kwiaty podwodne, lecz nigdy nie zawiązują się nasiona. Jak wszystkie gatunki Anubiasa rosną niesłychanie wolno. Nie są zjadane przez ryby roślinożerne. Opis: Tropica Tłumaczenie: Piotr Baszucki
Anubias barteri var. caladiifolia (Anubias kaladiolistny)
Anubias barteri var. caladiifolia "1705" jest rośliną łatwo adoptującą się do nowych warunków. Nie ma specjalnych wymagań w stosunku do wody. Rośnie zarówno w miękkiej jak i twardej, kwaśnej i lekko zasadowej wodzie. Podobnie jak inne rośliny gatunku Anubias rośnie bardzo wolno i dlatego liście są silnie narażone na porastanie glonami. Zjawisko to jest mniej prawdopodobne, jeśli roślina rośnie w miękkiej i lekko kwaśnej wodzie. Jeśli pojawią się problemy z epifitami można spróbować odciąć dostęp CO2, ponieważ Anubias ma niewielkie zapotrzebowanie na niego, co jest wynikiem powolnego wzrostu, a epifity prawdopodobnie ustąpią po pewnym czasie. W porównaniu do Anubias barteri var. nana liście Anubiasa barteri var. caladiifolia "1705" są bardziej okrągłe i większe. Lepiej znoszą transport i łatwiej przystosowują się do nowych warunków niż Anubias barteri var. nana. Żaden gatunek Anubias nie lubi gdy jego kłącza są zakopane w podłożu a wzrost rośliny jest najbardziej efektywny, gdy rośliny przymocowane są do skał, korzeni lub innych elementów dekoracji, co równocześnie jest wspaniałą ozdobą akwarium.
Opis: Tropica Tłumaczenie: Piotr Baszucki
Anubias barteri var. barteri (Anubias Bartera)
Anubias barteri jest wyjątkowo zmiennym gatunkiem i zarazem najbardziej popularnym z rodziny Anubias. Oprócz naturalnie pojawiających się rodzajów istnieje kilka hybryd. Anubias barteri var. barteri łatwo przyczepia się do skał i korzeni w akwarium i należy zachować szczególną uwagę, jeżeli jest zasadzony bezpośrednio w podłożu - zawsze pozostawiać kłącze powyżej podłoża ponieważ nie toleruje on zakopania. Jest bardzo wytrzymałą rośliną która dobrze rozwija się przy niewielkim świetle, chociaż rośnie wtedy trochę wolniej. Ta odmiana Anubias barteri jest najbardziej popularna, podobnie jak Anubias barteri v. nana. Liście Anubias barteri narażone na porastanie glonami ponieważ roślina ta jest długowieczna (wieloletnia). Liście są kształtu sercowatego o ciemno zielonym odcieniu co stwarza przyjemne połączenie z innymi roślinami. Opis: Tropica Tłumaczenie: Piotr Baszucki
Anubias barteri var. angustifolia (Anubias wąskolistny)
Anubias barteri var. angustifolia jest przepiękną rośliną z długimi, wąskimi liśćmi. Anubias barteri var. angustifolia często jest sprzedawany jako Anubias afzelii, lecz ten drugi jest gatunkiem znacznie większym. Potrzebuje tych samych warunków środowiskowych, co Anubias barteri var. nana. Nie jest jedzony przez ryby roślinożerne. Opis: Tropica Tłumaczenie: Piotr Baszucki
Anubias barteri var. angustifolia jest przepiękną rośliną z długimi, wąskimi liśćmi. Anubias barteri var. angustifolia często jest sprzedawany jako Anubias afzelii, lecz ten drugi jest gatunkiem znacznie większym. Potrzebuje tych samych warunków środowiskowych, co Anubias barteri var. nana. Nie jest jedzony przez ryby roślinożerne. Opis: Tropica Tłumaczenie: Piotr Baszucki
Alternanthera reineckii lilacina (Alternantera Reineckego f.bzowa)
Alternanthera reineckii "Lilacina" potrzebuje dużej ilości światła do wzrostu i wytworzenia ciemno-czerwonych liści. W otwartych akwariach chętnie przebija się przez powierzchnię wody i jak w przypadku innych trudnych w hodowli roślin zaleca się nawożenie CO2. Niedobór mikroelementów objawia się zmianami na blaszce liściowej. Jak inne łodygowe rośliny A. reineckii "Lilacina" najlepiej sadzić w grupach. Opis: Tropica Tłumaczenie: Piotr Baszucki Roślina ta zdobyła sobie w ostatnich dziesięcioleciach znaczną popularność. Obecnie w handlu rzadko spotyka się jej dziką formę, natomiast masowo rozmnaża się i sprzedaje bardzo barwne, sztucznie wyselekcjonowane formy hodowlane. Przyczyną tej popularności jest niewątpliwie dość niezwykła barwa tych alternanter - zwykle są one mniej lub bardziej intensywnie czerwone, fioletowe lub pomarańczowe. W akwariach wspaniale kontrastują z roślinami o różnych odcieniach zieleni. Chociaż w naturze alternantera jest rośliną błotną, dość dobrze znosi uprawę w ciągłym zanurzeniu, przy czym szczególnie nadają się do tego jej formy hodowlane. Jest rośliną bardzo światłolubną - wymaga silnego oświetlenia o pełnym spektrum widma! W zbyt słabym oświetleniu traci liście i szybko marnieje. Podłoże powinno być wzbogacone ziemią ogrodową. W dobrych warunkach roślina ma tendencję do wyrastania ponad lustro wody - nie powinno się do tego dopuszczać, ale wcześniej należy skracać jej pędy. Opis: prof. Stefan Kornobis "Podwodny ogród" {gallery}baza/alternanthera_reineckii_roseafolia{/gallery}
Rośliny jako naturalny pokarm dla rybCały szereg gatunków ryb hodowanych w akwariach wymaga zapewnienia im pokarmów roślinnych (np., różne odmiany złotych rybek, wiele gatunków pielęgnic, czy ryby z rodziny piekniczkowatych). Wydaje się , mając na uwadze wymogi biologiczne poszczególnych gatunków, że podawanie tym rybom pokarmów zastępczych, jak sparzonych liści sałaty, szpinaku, płatków owsianych czy kasz, nie zawsze jest najwłaściwsze. W tym kontekście rzęsy wykazują wysoką potencjalną przydatność jako naturalna karma w naszej praktyce hodowlanej, bowiem zawartość białka w roślinach rzęsowatych dochodzi do 40 % w suchej masie. Do rodziny rzęsowatych należą najmniejsze ze znanych i najprostsze rośliny kwiatowe. Największą z nich jest spirodela wielokorzeniowa o średnicy członu pędowego wynoszącej 1,5 cm, a najmniejszą - wolfia bezkorzeniowa, której człon pędowy ma zaledwie 1,5 mm średnicy (*). Rośliny z tej rodziny charakteryzuje postępująca redukcja struktur niekoniecznych do życia na powierzchni wody albo bezpośrednio pod nią. Przystosowanie rzęsowatych do środowiska wodnego spowodowało prawie całkowity brak tkanki przewodzącej oraz komórek zdrewniałych. Dlatego większość komórek u tych roślin pod względem pokarmowym podobna jest do komórek młodych liści roślin lądowych, a więc takich, którymi zaleca się karmić ryby akwariowe w zastępstwie flory wodnej. Rzęsowate charakteryzują się szybkim wzrostem. Okres podwojenia biomasy wynosi od 1,5 do 3 dni, co w porównaniu z najszybciej rosnącymi roślinami lądowymi, np. kukurydzą czy bambusem, stanowi wzrost 10-ciokrotnie większy. Część pędowa pojedynczej rośliny zawiera dwa regiony aktywnie dzielących się komórek, które mogą produkować kolejne generacje części pędowych. Każda mateczna, czyli pierwotna, część pędowa jest zdolna wytworzyć od 20 do 30 nowych roślin. Rośliny potomne nie są ze sobą połączone, ale po osiągnięciu określonego stanu dojrzałości rozchodzą się i tworzą nieduże kolonie, reprezentujące kilka wegetatywnych generacji. Za charakterystyczny należy uznać fakt częstego występowania rzęsowatych w wodach względnie zanieczyszczonych, które są przez te rośliny w jakimś stopniu oczyszczane. Karmienie ryb akwariowych roślinami z rodziny rzęsowatych pobieranymi bezpośrednio z ich środowisk naturalnych może być niebezpieczne, z uwagi na możliwość wprowadzenia do akwarium chorób i niepożądanych organizmów np. hydry. Zatem przed umieszczeniem na powierzchni wody w akwarium rzęsowatych trzeba starannie sprawdzić, czy na korzonkach roślin nie ma czasem hydry. Jeżeli zauważy się chociaż jeden egzemplarz tego jamochłona - lepiej całą partię roślin przyniesioną do domu wyrzucić, ponieważ pozbycie się polipa jest prawie niemożliwe. Najbardziej korzystne jest uzyskanie kilku kępek np. rzęsy drobnej od akwarysty, który posiada już jej kulturę akwariową, aby samemu zapoczątkować kultywowanie tych roślin dla celów paszowych w osobnym zbiorniku. W akwariach z rybami roślinożernymi z dobrym oświetleniem górnym z powodzeniem można kultywować rzęsowate, które po paru dniach szybko zaczną się rozmnażać. Co jakiś czas w basenie takim można zgarniać siatką z powierzchni wody określoną ilość roślin na karmę dla ryb roślinożernych. Hodowlę paszową można też założyć w płytkich naczyniach ustawionych na nasłonecznionym oknie. Trzeba jednak uważać, aby cała powierzchnia wody w naczyniu pokryta była roślinami, bowiem w innym wypadku na korzonkach i dolnych partiach roślin w szybkim tempie zaczną się pojawiać zielone glony, które mogą zniszczyć całą kulturę. Zjawisko takie możemy zaobserwować szczególnie przy okiennej uprawie wolfii bezkorzeniowej. Dlatego hodowanie rzęsowatych w osobnych akwariach jest tutaj bardziej celowe. Dodatkową korzyścią kultywacji rzęsowatych jest uzyskanie zacienienia zbiornika, co w wypadku chowania niektórych gatunków ryb jest bardzo wskazane (np. w akwarium z paletkami i dyskowcami). Praktykę taką stosuje się od paru lat kultywując rzęsę drobną w zbiorniku z paletkami z paszowym przeznaczeniem jej dla karasi ozdobnych w innym akwarium. Ryby piękniczkowate preferują raczej jako karmę zieloną wszelkiego rodzaju glony, stąd i świeże rośliny rzęsowate raczej nie nadają się do celów paszowych dla tych ryb. Proponuję odpowiednią ilość zielonej masy roślin rzęsowatych bardzo dobrze wysuszyć, a następnie rozetrzeć na mączkę w moździerzu. Mączkę taką można długo przechowywać w szczelnie zakręconym słoiku i karmić nią ryby od czasu do czasu drobnymi porcjami. Ryby duże np. "welony" preferują rośliny rzęsowate w stanie świeżym. W jakim stopniu ryby pielęgnicowate "przepadają" za zieloną karmą z roślin rzęsowatych należałoby sprawdzić doświadczalnie, czego autor dotąd nie uczynił. Sądzić należy, że pokarm taki będzie przyjmowany chętnie, mając na uwadze jego wysokie wartości odżywcze. Będziemy wdzięczni za uwagi i spostrzeżenia w tej sprawie od hodowców pielęgnic. W zakończeniu warto podkreślić, że chociaż pływające drobne rośliny z rodziny rzęsowatych nie są jeszcze wykorzystywane przez akwarystów jako karma dla ryb roślinożernych w stopniu takim na jaki zasługują, to jednak ich dostępność ze sztucznych hodowli akwariowych przez dosłownie cały rok, bujna wegetacja i wysokie walory paszowe czynią z nich obiekt, na który zwrócenie większej uwagi byłoby celowe i pożyteczne. Nowości na stronieZ lewej znajdziesz 10 najnowszych wpisów ze strony głównej, poniżej nowości z poprzednich tygodni. Fajny zestaw w giełdzie W naszej forumowej giełdzie zdarzają się ciekawe okazje i perełki. Tym razem zapraszamy do obejrzenia ogłoszenia Piotra Mierzejewskiego z polskiej grupy aquadesignerów: Aquascaping Team Poland... |
.jpg&w=350&h=166&zc=1 "Świeża dostawa roślin akwariowych - pełna lista gatunków (15.05.2026)")
