Hygrophila polysperma White

Informacje o artykule: Autor: Piotr Baszucki; Opublikowano: 30.03.2026, aktualizacja: 11.09.2026

Hygrophila polysperma 'White' to wyrazisty kultywar jednej z najbardziej odpornych roślin akwariowych - zachwycający kremowo-białym wzorem na blaszkach liściowych, który pod wodą tworzy efektowny kontrast z ciemnozielonym lub czerwonym tłem aranżacji.

Polska nazwa: Hygrofila wielonasienna odmiana 'White'

Ciekawostka:

Hygrophila polysperma 'White' to kultywar wyselekcjonowany specjalnie w szklarniach duńskiej firmy Tropica i dostępny wyłącznie jako roślina hodowlana - nie występuje w naturze.

Jest to odmiana odrębna od kultywaru 'Rosanervig' (zwanego też 'Sunset'), który charakteryzuje się różowo-czerwonym wybarwieniem liści z białymi żyłkami.

Odmiana 'White' wyróżnia się dominującym kremowo-białym wzorem obejmującym większą część blaszki liściowej, bez różowych tonów.

Charakterystyka

Typ: roślina łodygowa
Pochodzenie: kultywar; gatunek wyjściowy pochodzi z Indii, Bhutanu, Azji Południowej
Miejsce sadzenia: środek i tył akwarium
Wysokość: 20-40 cm
Szerokość: 4-8 cm
Tempo wzrostu: szybkie
Wymagania świetlne: umiarkowane do wysokich
Nawożenie CO2: niewymagane, zalecane dla lepszego wybarwienia i kondycji
Temperatura: 18-28°C
Parametry wody: pH 5,0-8,0, miękka do twardej
Trudność uprawy: bardzo łatwa

Wygląd rośliny

Forma submersyjna (zanurzona)

Hygrophila polysperma White tworzy wyprostowane pędy łodygowe o grubości 1-2 mm, wyraźnie czworokątne w przekroju i lekko zgrubiałe powyżej węzłów.

Liście ustawione naprzeciwległe (dekusacyjnie), siedzące, o kształcie wąskoeliptycznym do lancetowatego - długość do ok. 4-5 cm przy szerokości 1-1,5 cm. Wierzchołek liścia zaokrąglony, nasada zwężająca się, brzeg gładki, tekstura miękka i cienka.

Cechą rozpoznawczą kultywaru jest charakterystyczny kremowo-biały wzór pojawiający się na blaszce liściowej pod wodą: jasne, niemal białe lub blado zielono-kremowe pola na tle jasnozielonej tkanki tworzą wyrazistą, mozaikową plamistość lub smugi wzdłuż żyłek. Wzór jest wyraźniejszy i bardziej rozbudowany w formie submersyjnej niż w emersyjnej - pod wodą roślina przechodzi wyraźną transformację wyglądu, ujawniając bladoróżowe lub kremowobiałe ubarwienie liści.

Silniejsze oświetlenie podkreśla białe wybarwienie i wspomaga kompaktowy wzrost; przy niedoborze światła pędy wydłużają się, a wzór blednie. Korzenie przybyszowe wykształcają się na węzłach łodygi i szybko zakotwiczają sadzonki w podłożu.

Przy bardzo silnym oświetleniu pędy mogą wykazywać tendencję do płożenia się wzdłuż dna przed wznowieniem pionowego wzrostu - zapobiega temu gęste sadzenie lub podwyższony poziom fosforanów. Pędy boczne tworzą się obficie, nadając roślinie puszysty, krzaczasty pokrój.

Forma emersyjna (lądowa)

Liście emersyjne są jasnozielone, twardsze i bardziej skórzaste od submersyjnych, mogą wykazywać drobne kolce lub chropowatość na powierzchni blaszki.

Wzór biały jest w tej formie słabiej zaznaczony lub niewidoczny - pełna ekspresja kremowo-białych pól pojawia się dopiero po przekształceniu w formę zanurzoną.

W uprawie emersyjnej mogą tworzyć się drobne, dwuwargowe kwiaty o białej lub bladolilowej barwie, wyrastające pojedynczo w kątach liści.

Wymagania i uprawa

Hygrophila polysperma White jest jedną z najmniej wymagających roślin akwariowych i doskonale sprawdza się zarówno w akwariach low-tech bez dodatkowego CO2, jak i w zestawach high-tech

Oświetlenie umiarkowane do wysokiego pozwala w pełni wydobyć kremowo-biały wzór na liściach - przy zbyt słabym świetle pędy wydłużają się i tracą wyrazistość barwną

Podłoże może być standardowe; roślina nie jest wybredna, choć odżywcze substraty lub nawożenie korzeniowe wspierają wigor.

Nawożenie mikroelementami, a szczególnie żelazem, jest ważne dla utrzymania zdrowej tkanki - niedobór Fe może powodować ogólne blaknięcie. Regularne dawki makroelementów (azot, fosfor, potas) zapobiegają opadaniu dolnych liści. CO2 nie jest niezbędne, ale jego stosowanie wyraźnie przyspiesza wzrost i poprawia kondycję.

Parametry wody tolerowane są w szerokim zakresie: pH 5,0-8,0, temperatura 18-28°C, twardość od miękkiej do twardej.

Przycinanie co 1-2 tygodnie jest konieczne ze względu na bardzo szybkie tempo wzrostu - zapobiega zacienianiu niższych partii i sąsiednich roślin. Ścięte wierzchołkowe pędy należy niezwłocznie replantować.

Uprawa emersyjna jest możliwa przy wysokiej wilgotności powietrza i dobrym oświetleniu - roślina rośnie wyprostowanie i może kwitnąć w warunkach nadbrzeżnych lub w paludarium.

Należy monitorować pojawianie się pędów całkowicie zielonych, pozbawionych białego wzoru - takie odrosty należy usuwać, by zachować charakterystyczny kultywar.

Zastosowanie w aranżacji

Hygrophila polysperma White najlepiej prezentuje się w środkowej i tylnej strefie akwarium, sadzona w zwartych grupach złożonych z kilku do kilkunastu pędów w rozstawie 2-4 cm.

Kremowo-biały wzór tworzy efektowny kontrast z ciemnozielonymi roślinami (np. Microsorum pteropus, Anubias, Cryptocoryne) lub z roślinami czerwonymi (Rotala spp., Alternanthera reineckii), rozjaśniając i optycznie otwierając tło aranżacji.

Sprawdza się w akwarium holenderskim jako jasna "uliczka roślin" zestawiona z gatunkami o głębokiej zieleni lub bordzie, nadając kompozycji rytm i głębię.

W naturalistycznych akwariach trawnikowych i biotopowych stanowi łatwe wypełnienie tła. Dzięki szybkiemu wzrostowi i dużej tolerancji parametrów doskonale nadaje się do akwariów towarzyskich, w tym zbiorników z krewetkami (jest wolna od pestycydów w wersji in-vitro). Regularne cięcie i gęste sadzenie sprzyjają krzaczastemu, dekoracyjnemu pokrojowi.

Rozmnażanie

Rozmnażanie Hygrophila polysperma White jest niezwykle proste i odbywa się wegetatywnie przez sadzonki pędowe.

Wystarczy odciąć wierzchołek pędu o długości 5-10 cm, usunąć dolne liście z ok. 2-3 cm odcinka łodygi i wsadzić sadzonkę do podłoża - korzenie przybyszowe tworzą się bardzo szybko, nawet bez dodatkowych stymulatorów ukorzenienia.

Regularne przycinanie głównych pędów pobudza obfite tworzenie bocznych rozgałęzień, co z czasem daje silnie ulistnione, krzaczaste kępy. Sadzonki można też uzyskać z odcinków łodygi z węzłami - każdy węzeł może dać nowy pęd.

W sprzyjających warunkach nowe roślinki wyrastają również z opadłych liści, które zalegają na dnie lub unoszą się przy powierzchni. Aby utrwalić cechy kultywaru, do rozmnażania należy używać wyłącznie pędów zachowujących charakterystyczny kremowo-biały wzór, natomiast pędy całkowicie zielone (rewersja do formy dzikiej) należy systematycznie usuwać.

Kup w naszym sklepie