Riccia fluitans (wgłębka wodna) - uprawa, mocowanie, cięcie

Informacje o artykule: Autor: Piotr Baszucki; Opublikowano: 26.01.2016, aktualizacja: 11.09.2026

Riccia fluitans, wgłębka wodna lub pływająca, to wątrobowiec o jasnozielonych, widlasto rozgałęzionych plechach grubości 1 mm. W naturze i w akwarium tradycyjnym unosi się na powierzchni jako gęsty kożuch, ale od czasów Takashiego Amano uprawia się ją przywiązaną do kamieni, gdzie przy CO2 i mocnym świetle tworzy perlące się, soczyście zielone poduszki. To jedna z najbardziej efektownych i zarazem najbardziej pracochłonnych roślin aquascapingu.

Charakterystyka

Typ: wątrobowiec, roślina pływająca lub mocowana do podłoża
Pochodzenie: kosmopolityczna, także w Polsce
Trudność: łatwa na powierzchni, średnia jako roślina zanurzona
Tempo wzrostu: szybkie
Wysokość: 1-5 cm w poduszce
Oświetlenie: średnie do mocnego, 40 lm/l i więcej pod wodą
CO2: zalecane w uprawie zanurzonej, niepotrzebne na powierzchni
Temperatura: 15-28 st. C
Woda: pH 6,0-8,0, twardość dowolna
Miejsce: powierzchnia, kamienie i korzenie na przednim planie

Dwa sposoby uprawy

Na powierzchni wgłębka rośnie sama: wystarczy światło i spokojna woda. Tworzy zwarty kożuch, w którym chowa się narybek i który zacienia zbiornik. Wymaga tylko przerzedzania co tydzień, bo szybko zakrywa całą taflę.

Pod wodą Riccia nie ma chwytników i sama się nie trzyma podłoża. Rozkłada się ją cienką warstwą na płaskim kamieniu i przyciska siatką z żyłki lub nylonową siateczką (tzw. Riccia stone), albo przywiązuje żyłką co centymetr. Przy mocnym świetle i CO2 plechy przerastają siatkę w 2-3 tygodnie i zaczynają perlić: pęcherzyki tlenu osiadają na plechach jak rosa. To efekt, dla którego się ją uprawia.

Wymagania i uprawa

W uprawie zanurzonej wgłębka jest wymagająca: potrzebuje mocnego światła (przynajmniej 40-50 lm/l), dawkowania CO2 i regularnego nawożenia do wody, w tym azotanów; przy niedoborze azotu żółknie i rzednie. Woda powinna być czysta, bo plechy zbierają muł. Temperatura poniżej 26 st. C daje najzdrowszy wzrost.

Największy problem to odrywanie się warstw: rosnąca poduszka zacienia własny spód, dolne plechy obumierają, a górne unoszą się z pęcherzykami tlenu i odpływają na powierzchnię. Dlatego poduszki wgłębki trzeba przycinać co 2-3 tygodnie i co kilka miesięcy zakładać od nowa.

Sadzenie i mocowanie

Kamień, najlepiej płaski i porowaty (lawa), osusza się chusteczką, rozkłada na nim warstwę wgłębki 3-5 mm i mocuje siatką lub żyłką. Porcja in vitro ma czyste plechy bez glonów; rozdziela się ją pęsetą i rozkłada równomiernie. Gotowe kamienie i podkładki z wgłębką z uprawy tradycyjnej sprzedaje się jako rośliny na lawie.

Przycinanie i rozmnażanie

Poduszkę strzyże się nożyczkami do 1-2 cm nad siatką, a ścinki wysysa rurką. Każdy ścinek rośnie dalej na powierzchni i może posłużyć jako materiał na nową poduszkę. Rozmnażanie to po prostu podział plech.

Najczęstsze problemy

Odpływające fragmenty to naturalna cecha rośliny, ograniczana częstym cięciem i cienką warstwą startową. Żółknięcie i rzednięcie pod wodą oznacza za mało światła lub azotu. Glony nitkowate w plechach są trudne do usunięcia; najlepiej wyrzucić porażony fragment i założyć poduszkę od nowa z czystej porcji. Krewetki Amano i Neocaridina czyszczą wgłębkę i nie szkodzą jej.

Najczęściej zadawane pytania

Czy wgłębka może rosnąć bez CO2?

Na powierzchni tak, bez ograniczeń. Pod wodą bez CO2 rośnie wolno, nie perli i częściej się odrywa; do zbiorników low-tech lepiej wybrać mech.

Jak przymocować wgłębkę do kamienia?

Cienką warstwą pod siatką z żyłki lub nylonową siateczką. Klej się nie sprawdza, bo plechy są cienkie i nie mają czym się trzymać po obumarciu warstwy pod klejem.

Czy Riccia szkodzi rybom?

Nie. Kożuch na powierzchni jest schronieniem dla narybku i miejscem budowy gniazd przez bojowniki i gurami. Trzeba tylko zostawić część powierzchni otwartą dla wymiany gazowej.