Dozownik nawozów (DIY)

Informacje o artykule

Autor: winner_xp

Zapraszamy do obejrzenia ciekawego projektu prezentującego wykonania dozownika
nawozów akwariowych typu "zrób to sam"...komentuj na forum

Jak to działa w praktyce i na co uważać

Kluczowy wniosek z dyskusji akwarystów jest zaskakująco prosty: sercem takiego dozownika wcale nie musi być precyzyjny programator sekundowy. W opisywanej konstrukcji wystarcza najtańszy mechaniczny programator dobowy, taki jak do sterowania oświetleniem. Cykl pracy jest analogiczny do włączania i wyłączania światła: w jednej fazie tłoki strzykawek wypychają nawóz do akwarium, w drugiej wracają, zasysając kolejną porcję ze zbiorniczków. Dawkowanie wynika więc nie z czasu pracy pompki, lecz z objętości skoku strzykawki, co eliminuje typowy problem pomp perystaltycznych, czyli dryf wydajności.

Dodatkową zaletą tego rozwiązania jest kontrola wzrokowa. Po powrocie do domu wystarczy spojrzeć na położenie tłoków, aby stwierdzić, czy dawka nawozu została faktycznie podana. Na zbiorniczki dobrze sprawdzają się szczelne butelki z zakrętką o pojemności rzędu pół litra, na przykład po odczynnikach laboratoryjnych - łatwo je napełniać i nie parują. Napełnianie układu po wymianie roztworu polega na ustawieniu strzykawek w górnym położeniu (ręcznym obrotem pokrętła programatora) i zassaniu nawozu osobną strzykawką aż nad taflę wody, osobno dla każdego kanału. To zwykłe odpowietrzanie instalacji, bez którego pierwsze dawki będą zaniżone.

• Realnie da się zbudować układ obsługujący do czterech niezależnych kanałów.
• Największym ryzykiem długoterminowym są zaworki zwrotne - przy stężonych roztworach i nawozach rozrabianych samodzielnie z soli może dochodzić do wytrącania się osadu, nieszczelności i cofania płynu, a w efekcie do zaniżania dawki.
• Warto okresowo kontrolować drożność zaworków i przewodów oraz rozważyć mniejsze stężenia roztworów.
• Konstrukcja DIY ma tę przewagę, że każdy element można poprawić już w trakcie użytkowania.